Lowlands ervaart Gigong

Ik kom aan op het terrein van Lowlands. Naar de receptie om mijn parkeerkaart te halen en mijn speciale ‘artist’ polsbandje. Ik word te woord gestaan door een aardige dame die me veel plezier wenst. De vader van de ‘Llowzone’ Peter wacht me al op en samen rijden we het nu nog verlaten terrein op. De feestgangers slapen nog na een heftige nacht en ik vraag me af of er überhaupt wel iemand op zal dagen voor de Qigong sessie om 10.30.

We gaan soundchecken met Kris, Tijn en Peter die de Qigong muzikaal begeleiden. De technici zijn er al, wensen ons een fijne dag en vragen of we water of iets anders willen. Razendsnel wordt het podium geveegd, microfoons getest, licht ingesteld en als ik weer opkijk zie ik dat er zowaar deelnemers uit de tentjes zijn komen rollen die zich langzaam voor het podium installeren. En dan komen er meer, en nog meer en dan zoveel dat ik tot in de verte mensen zie staan. Slaperig, met stoere outfits, gekke pakken en flesjes water. Ik krijg een teken en we gaan beginnen. Een experiment eigenlijk, want ik ben nog nooit muzikaal begeleid tijdens de oefeningen.

Daar gaan we. Het is muisstil en ik spreek de groep door de oefening. Iedereen doet geconcentreerd mee en ik zie armen zover als ik kan kijken omhoog gaan. Bij de staande meditatie gaat Kris met haar zuivere stem zingen en ik krijg kippenvel. Ik kijk voorzichtig om me heen en zie dat ik niet de enige ben die geraakt is. De deelnemers doen mee met hun handen voor hun buik en met geconcentreerde aandacht. De muzikale begeleiding voelt helemaal goed en geeft een extra dimensie aan de oefening. Aan het eind van de oefening is het doodstil. Ik kan het bijna niet geloven; dit was magisch…

Er komt een jongen recht op me af met grote legerkisten, vol piercings, tattoos en een hanenkam; “Mevrouw, dat was echt heerlijk. Ik voel me superrelaxed.” Anderen steken hun duim op, komen langs om hun ervaring te delen en blijven nog even lekker liggen. Dit is de nieuwe generatie. Als het gaat om respect, vriendelijkheid en positiviteit heb ik alle vertrouwen in de toekomst.

Patricia van Walstijn

PS: Onderstaande stukje stond in de Trouw op 25 aug. en onderstreept mijn gevoel over Lowlands:

“Subtiel is de manier waarop een ontspannen en positieve sfeer wordt bevorderd. Hoewel de teksten van website, programma en dagkrant in een popi, tongue in cheeck jargon zijn gesteld, ademen ze nooit een ‘fuck the system’ sfeer. Het is, zonder moralistisch te worden, veeleer ‘we are the world.’ Op deze manier wordt verantwoordelijkheid voor elkaar en de wereld op een onnadrukkelijke manier neergezet.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: