Over het buigen van rechte lijnen

Een lichte hoofdpijn maakt vandaag mijn gedachten dromerig en afwezig. Door het raam in mijn woonkamer valt een té helder licht van een onbewolkte en staalblauwe lucht. Het blauw wordt gebroken door een kaarsrecht  condensspoor van een vliegtuig dat van A naar B vliegt. A en B liggen kennelijk ver van elkaar verwijderd en mensen willen snel en efficiënt reizen … dus volgen ze de kromming van de aarde in rechte lijnen (een contradictie).

Vliegmaatschappijen adverteren met: “Nu een snelle  rechtstreekse  verbinding tussen A en B”. Wat is dat toch met onze maatschappij dat we altijd snel en in rechte lijnen willen leven en handelen?

Een vriend vroeg mij onlangs of ik ook navigatie op mijn motorfiets had. Ik moest lachen om deze hilarische vraag omdat het idee van navigatie apparatuur zo’n groot contrast lijkt te zijn met mijn eigen gedachten over motorrijden. Juist wanneer ik een motorrit maak wil ik absoluut niet de rechte lijnen volgen, maar weg van de snelweg … de polderwegen verkennen, de lucht van een schaduwrijk bos ademen of de pastelkleuren van een bochtige kustweg in de late avond ervaren. Juist dan wil ik de snelle tijd vertragen om de ervaring van vrijheid en geluk te verlengen … het mag van mij eeuwig duren!

Wordt het leven niet een veel groter avontuur wanneer we ons streven vertragen en gedachten en zintuigen meer tijd geven zich bewust te worden van het Nu? In B komen we echt wel … stroming is nu eenmaal de aard van het universum. We willen toch ook niet onmiddellijk na de geboorte sterven? Als mens wil je het leven juist buigen en rekken om zoveel mogelijk te ervaren.  Geld, efficiëntie en economische motivaties dwingen ons in kaarsrechte keurslijven waardoor we niet meer voldoende bewust kunnen leven en ervaren.  

Moe en gestrest bereiken we dan uiteindelijk de zomer om dan in grote drommen van Schiphol naar de Costa’s te vliegen.  Vakanties beginnen tegenwoordig niet meer thuis, voor aanvang van een reis, maar pas wanneer we op de bestemming zijn.  Het reizen zelf is dan een last geworden terwijl  het juist de trage en verstilde reizen zijn die loutering brengen … de wandelaars naar Santiago de Compostella weten daar alles van! Kinderen weten dit ook, want wanneer pappa en mamma gestrest  met 140 kilometer per uur over de autoroute en autostrada vliegen, vermaken zij zich vaak met leuke vakantieboeken en Donald Ducks. Het bekijken van de vangrails en andere auto’s verveelt namelijk heel snel.

Vakanties lenen zich heel goed om boeken te lezen. Boeken kenmerken zich met voorsprong als niet recht … je moet ze namelijk ‘open buigen’ om te kunnen lezen. Een boek kan gedachten soms doen buigen, voert je mee over kronkelige en fictieve zandpaadjes, kan je technieken leren hoe je het leven zelf , op eigen kracht kunt loskoppelen van de jachtige aspecten in de samenleving. Een boek leest het prettigst wanneer je alleen bent, in een stille en rustige omgeving … nog zo’n metafoor! Voor mij persoonlijk is een goed boek de perfecte handleiding om rechte lijnen te buigen. Ik wens je alvast een mooie vakantie en heel veel inspirerende boeken.

Henk T. Ganzeboom is auteur en fotograaf. Hij schreef voor Andromeda het boek Spirituele plekken in Nederland en maakte ook de foto’s. Zijn creativiteit en veelzijdigheid zijn kenmerkend voor hem.
Meer van onder andere Henk Ganzeboom is ook terug te vinden op http://toenweldra.blogspot.com/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: